آن أوان إقامة الخلافة الراشدة آن أوان خير أمة أخرجت للناس
February 20, 2021

آن أوان إقامة الخلافة الراشدة آن أوان خير أمة أخرجت للناس

آن أوان إقامة الخلافة الراشدة
آن أوان خير أمة أخرجت للناس


يبحث أبناء المسلمين اليوم عن مخرج من هذا الحال المزري الذي آل إليه حال أمتهم الجريحة التي لم يبق كافر ولا منافق ولا عميل من أعداء الإسلام إلا ونال من جسدها الهزيل. فقامت الثورات وتوالت في بلاد عدة من بلاد المسلمين التي تعاني من المشكلات المعيشية نفسها وتعاني تداعيات الحرب الشرسة ذاتها على العقيدة الإسلامية، وعمل الرويبضات وعلماء السلاطين على تغييب الحكم بما أنزل الله عن حياة المسلمين. والنتيجة واحدة بعد الثورات التي اشتعلت؛ القتل والبطش والتنكيل وسرقة الأنظمة الحاكمة للثورة بالقوة وبالتواطؤ مع الغرب الكافر المستعمر الذي يتحكم في البلاد والعباد.


إن الفائدة من الثورات أنها زادت وعي المسلمين العام على المؤامرات الخبيثة التي تُحاك ضدهم وفضحت كل من يحارب الإسلام وكل من يدعو لجاهلية العلمانيين والشيوعيين والرأسماليين كالدعوات الغربية إلى "حكومات انتقالية واتفاقيات ومواثيق دولية"، وإلى "التحول الديمقراطي والانتخابات الحرة والتطبيع مع يهود والدساتير العلمانية والقوانين الوضعية"، ودعوات "مساواة الرجل والمرأة وحقوق الإنسان والمرأة والطفل"، ودعوات "الوطنيات والقبليات وتكريس حدود سايكس بيكو والسدود وتسخير جيش المسلمين لحراسة العدو"، والدعوات إلى "مساواة الأديان والحوار والإسلام المعتدل والوسطي"، ودعوات "الاقتصاد الحر ورفع الدعم وتذبذب الدولار وطباعة العملة والاستثمارات الأجنبية"، بينما يُقتَل المسلمين بالآلاف يومياً وتُهدم بيوتهم ومساجدهم وتُحتل أراضيهم وتُنهب ثرواتهم، فالواقع واقع مظلم والشعارات شعارات براقة مزيفة!


إن الأزمات القاتلة التي يمر بها المسلمون في بلادهم هي أزمات مشتركة بينهم وعدوهم عدو واحد يتحكم بهم بفرض سياسات علمانية رأسمالية خانقة؛ فالحكم في بلاد المسلمين بيد الكافر الغربي المستعمر وأذنابه العملاء في الأنظمة الحاكمة، ويعول هؤلاء على أن الأمة رُوضت فكرياً وأنها ستتقبل وستسكت على القذارات السياسية والضغوط الاقتصادية والفواحش الاجتماعية وكل ما يرميه أعداء الإسلام في وجه أبناء المسلمين، فالحرب هي حرب أفكار والحرب الثقافية الغربية على المسلمين قد جعلت الأولوية في أذهانهم للأفكار الغربية الفاسدة وزادت من تشكيك المسلمين بصلاحية الأحكام الشرعية بحجة أن الإسلام السياسي ونظام الحكم في الإسلام؛ دولة الخلافة الراشدة التي تنقل الأمة الإسلامية إلى قيادة العالم لا تصلح للتطبيق في هذا الزمان، لكن سقطت الأقنعة الواحد تلو الآخر وانكشف للمسلمين من يكون الصديق الحقيقي ومن هو العدو، وبات المسلمون أقرب للإسلام بنفورهم من العلمانية، وأصبح مطلب التغيير على أساس الإسلام هو ما يعملون له. لكن لم يتخذ المسلمون بعد قائداً لهم يخرجهم من هذه المرحلة الحرجة؛ مرحلة استعادة سلطان الأمة المسلوب واستعادة حقها في اختيار من يحكمها بالإسلام في دولة فيها السيادة للشرع؛ حق الأمة أن تختار خليفة واحداً للأمة الإسلامية ليطبق الإسلام على جميع الناس في نظام الحكم في دولة المسلمين - دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة - دولة الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر، فالأصل أن الأمة الإسلامية، أمة سيدنا محمد ﷺ خير أُمة أخرجت للناس، والمسلمين شهداء على الناس قد حملوا أمانة الله ورسوله ﷺ؛ رسالة الإسلام العظيمة: قال تعالى: ﴿كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ﴾ [آل عمران: 110]. وقال سبحانه: ﴿الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ﴾ [الحج: 41].


وقد ربط الله تعالى هذه الخيرية بل وربط تمكين الأمة الإسلامية في الأرض بقيام المسلمين - رجالاً ونساءً - بفرضية الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر والأخذ بيد الأمم الأخرى لإخراجها من الظلمات إلى النور ونشر الإسلام وحمل دعوته إلى العالم، فلا خيرية إلا بالإيمان بالإسلام عقيدة ونظاماً، وبالاستجابة لأوامر الله ونواهيه والدعوة للالتزام بالأحكام الشرعية والعيش على منهاج النبوة في جميع نواحي الحياة، ولن تُعطى الأمة الإسلامية النصر والتمكين بصمتها على انتهاك حُرمات الله والسكوت على الظلم وغياب من يقوم الأمر بالمعروف والنهي عن المنكرات باليد واللسان والقلب: عَنْ أَبي سَعِيدٍ الخدري رضي الله عنه قال: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ: «مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَراً فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الْإِيمَانِ». وأما المعروف فهو اسم جامع لكل ما عُرِف من طاعة الله تعالى والتقرب إليه، وهو كل ما أمر الله به ورسوله ﷺ، وأما المنكر فهو كل ما قبَّحه الشرع وحرَّمه وكرهه؛ أي هو كلُّ ما نهى الله تعالى ورسوله ﷺ عنه.


وهكذا على أبناء المسلمين أن يتحملوا مسؤوليتهم الشرعية تجاه أمتهم وأن يستجيبوا لله ولرسوله عليه الصلاة والسلام وأن يعملوا للنهضة الفكرية الحقيقية بالإسلام، فالإسلام مبدأ متكامل؛ أفكاره ومفاهيمه بنيت على العقيدة الإسلامية وعلى الأنظمة المجتمعية التي تنبثق عنها لتشمل حياة البشر جميعاً، فما يجعل العقيدة الإسلامية وما ينبثق عنها من أحكام شرعية حية بين الناس وملموسة ومؤثرة على المسلمين في جميع أقوالهم وأفعالهم بجعل الحلال والحرام هو المقياس وتطبيق الأحكام الشرعية التي أنزلها الله تعالى في القرآن الكريم والسنة الشريفة تطبيقاً عملياً فاعلاً في جميع جوانب الحياة ويكون من المسلّمات في بلاد المسلمين؛ يحتكم الفرد أو الجماعة إلى الإسلام في جميع ما يخص أنظمة المجتمع؛ في النظام السياسي وأجهزة الحكم ومواد الدستور والقوانين، وفي النظام الاقتصادي والاجتماعي والتعليمي وتوفير الخدمات ورعاية شؤون الناس بتطبيق شرع رب العالمين، لا يستوي ذلك إلا بالأمر بالمعروف وبالنهي عن المنكر بدءاً من الأفكار والمفاهيم التي تؤثر على سلوك الأشخاص وعلى الرأي العام في المجتمع وعلى سياسات الدولة، فما يدعو إليه الإنسان يعكس ما يحمله من أفكار ولا ينفصل الدين عن الحياة وعن السياسة: جاء في الحديث عن الرسول ﷺ قال: «وَمَنْ دَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ فَهُوَ مِنْ جُثَاءِ جَهَنَّمَ، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَإِنْ صَامَ وَإِنْ صَلَّى؟ قَالَ: وَإِنْ صَامَ وَإِنْ صَلَّى وَزَعَمَ أَنَّهُ مُسْلِمٌ، فَادْعُوا الْمُسْلِمِينَ بِأَسْمَائِهِمْ؛ بِمَا سَمَّاهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ؛ الْمُسْلِمِينَ الْمُؤْمِنِينَ عِبَادَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ».


والمقصود بدعوى الجاهلية هي كل دعوة تخالف الإسلام وتمزق شمل المسلمين ووحدتهم؛ أي السكوت عن كل معروف يجب أن يُؤمر به وقبول كل منكر يجب أن يُنهى عنه. والأمر بالمعروف والنهي عن المنكر منها مسؤولية الأفراد ومنها مسؤولية الجماعات والأغلب منها مسؤولية الحاكم الذي بيده شؤون الناس ومصالحهم والذي يسن القوانين ويقود الأمة.


إن الباحث عن المخرج عليه أن يعي تماماً أن أسباب النصر يحملها كل مسلم واعٍ يربط بين أقواله وأعماله وبين الشرع الحنيف. وأن هذه الحرب الفكرية بين الحق وبين الباطل يفوز فيها من علا صوته بالحق ورفعه في وجه سلطان جائر، فالحكم بما أنزل الله وإقامة دولة الخلافة الراشدة هو تاج الفروض، فالدولة ستغير 99% من المنكرات في المجتمع والدولة وحتى في الأمم الأخرى، وستُسخّر مقدرات الأمة في الاتجاه الصحيح، وهي التي ستقوم برعاية شؤون الناس والأمر بجميع أشكال المعروف، فمن ينتصر هو من سار على درب ونهج رسول الله ﷺ الذي خاض هذه الحرب في الجاهلية وانتصر فيها الإسلام وشبابه على الكفر وأذنابه وأقام دولة الخلافة الأولى في المدينة المنورة وحكم الإسلام العالم. واليوم لن يتحقق النصر إلا باتخاذ المخلصين من أبناء المسلمين في حزب التحرير الذين أخذوا على عاتقهم القيام بإقامة الخلافة الراشدة واستئناف الحياة الإسلامية مرة أخرى بالأمر بالمعروف والنهي عن المنكر قضية مصيرية لأمتهم العظيمة. قال تعالى: ﴿وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ﴾ [آل عمران: 104].


على الشباب الواعي أن ينصرهم ويقف معهم في وجه الرويبضات، والوعي على الطريقة الشرعية الصحيحة لتحقيق ذلك هو الحل وهو المخرج. فلا بد للأمة أن تتسلح بالوعي العام الذي ينبثق عن عقيدة لا إله إلا الله محمد رسول الله فلا تداهن ولا تضعف وأن لا تتنازل عن إسلامها وأن تتحمل مسوؤليتها وأن تتحمل الأمر الذي كلفها به الله تعالى لتنهض من جديد ولتقود العالم مرة أخرى. فحال المسلمين قد انحدر قبل الثورات منذ 100 سنة، ومنذ أن هُدمت دولة الخلافة في سنة 1924م حين فقدوا نعمة العيش في كنف الإسلام وفقدوا سعادة الحياة الإسلامية التي تُهيئ للمسلم وأهله وأبنائه وجميع من حوله مجتمعاً يكون فيه الحاكم والمحكومين قرآناً يمشي على الأرض تأسياً برسول الله ﷺ فكانت الأمة الإسلامية دائماً في تاريخ البشرية حاملة الأمانة والدعوة إلى الإسلام والشاهد والمبشر والنذير للأمم الأخرى، كما كان الرسول ﷺ شاهداً بالوحي على قومه. قال تعالى: ﴿يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً * وَدَاعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجاً مُنِيراً﴾ [الأحزاب: 45، 46]. وقَالَ تبارك وتعالى: ﴿وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِّتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً﴾ [البقرة: 143].


يا أبناء المسلمين قوموا إلى واجبكم تجاه ربكم وتجاه رسولكم ﷺ وتجاه أمتكم وتجاه البشرية.. فحين يحمل المسلمون قضية الحكم بما أنزل الله والإسلام خالصاً قضية مصيرية، وحين يكون العمل لإقامة دولة الخلافة الراشدة لتطبيقه قضية حياة أو موت سيكون النصر على الباطل حقاً لهم. قال تعالى: ﴿وَكَانَ حَقّاً عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ﴾ [الروم: 47].


وإلا ماذا أعددتم جواباً حين يسألكم الله تعالى إذا بلغتم وشهدتم على الناس؟!


#أقيموا_الخلافة
#ReturnTheKhilafah
#YenidenHilafet
#خلافت_کو_قائم_کرو

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
غادة محمد حمدي – ولاية السودان

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi