March 22, 2015

  العنوسة.. مشكلة أم نتيجة!! بركان على سطح ساكن

في دراسة أجرتها إذاعة هولندية لرصد أعداد النساء غير المتزوجات في الدول العربية، تصدرت لبنان هذه الدول بنسبة 85%، وتلتها سوريا بنسبة 70%، ومن المحتمل أن هذه النسبة تزايدت بسبب الأوضاع السياسية التي تشهدها المنطقة. وفي دول المغرب العربي تقاربت نسب العنوسة حيث سجلت تونس نسبة 62%، ومن بعدها الجزائر بنسبة 51%، في حين أن نسبة العوانس في مصر بلغنَ 40% أي حوالي ثمانية ملايين فتاة من مجموع الفتيات في سن الزواج، أما دول الخليج فكانت دولة الإمارات في الصدارة حيث بلغت نسبة العوانس فيها 45%، بينما وصلت النسبة في السعودية إلى 45%. نسبٌ مفزعة تنبئ بخطورة المشكلة وبالحاجة الملحة لإيجاد حلول جادة لها..


إن الزواج، ذلك العقد الشريف الذي شرعه الله سبحانه وتعالى لمصالح عباده ومنافعهم، تظفر منه المقاصد الحسنة والغايات الشريفة، وتُحفظ به الذرية والنسل، ويعفُّ من خلاله عما حرم الله، إلا أن التعقيدات التي تصحب الزواج الآن أصبحت محبطة لكثير من الشباب وأدت إلى تأخر سن الزواج والإعراض عنه سواء لدى النساء أو الرجال، وزادت نسبة العنوسة فأصبحت ظاهرة في بلادنا اليوم بشكل ينبئ بالخطر.. فلماذا أصبح الزواج قضية معقدة لدى كثير من الشباب؟ ومن يتحمل مسئولية هذه التعقيدات؟ أهُم الأبوان أم الناس، أم الدولة؟؟


يربط الكثير من الناس مشكلة العنوسة بغلاء المهور وارتفاع تكاليف الزواج وعدم توفر فرص العمل للرجال، مما دفع الكثير من الجمعيات إلى المساهمة في "مشاريع صناديق الزواج"، وتقديم قروض ومساعدات للمقدمين على الزواج وتجهيز الفتيات الفقيرات وإقامة حفلات زواج جماعي!! وبهذه النظرة الضيقة، تحاول بعض البلدان العربية معالجة مشكلة العنوسة بطرح حلول مرقعة ومبتورة..


فهل غلاء المهور وارتفاع تكاليف الزواج هما السببان الرئيسيان أم إن النظام الرأسمالي الفاشل المطبق في بلادنا هو المنتج الأساسي لهذه المشكلة؟؟ هل الثروات والطاقات البشرية في بلادنا الإسلامية معدومة أم هو النظام الاقتصادي الرأسمالي الذي عجز عن تلبية حاجات الناس وتوفير فرص العمل؟


وهل عزوف الرجال عن الزواج هي مسألة اختيارية أم إن البطالة وقلة ذات اليد وعدم القدرة المادية على توفير المسكن والمشرب والمأكل هي من تجبرهم على عدم المجازفة؟!


وهل استقلال المرأة المادي عن الرجل الذي تتغنى به بعض النساء العاملات يغنيهن عن حاجتهن للاستقرار وتكوين أسرة وحفظ النفس والعرض؟!


وهل الزواج المبكر جريمة في حق الزوجين!! ولماذا تعلن الأمم المتحدة الحرب على الزواج المبكر وتعتبره عنفاً موجهاً ضد المرأة؟ ولماذا أصبح من يفكر في الارتباط بالحلال محل سخرية واستهزاء ممن يحيطون به؟!


لماذا أصبح مجرد التفكير في الزواج يثقل الكاهل ويعتبره الناس عبئا غليظا؟ ولماذا أصبحت كلمة "أسرة" و"أطفال" مصدر عبء وإزعاج؟؟


إن مشكلة العنوسة ليست ناتجة فقط عن نظرة الأفراد للزواج.. وإنما هي وليدة عقلية سادت في الدول التي غابت عنها وجهة نظر الإسلام في الحياة لتصبح النفعية والمصلحة هي المقياس.. حتى أصبح أولياء الأمور يَزِنُونَ بناتهم بالمال ويشترطون على الخطّاب شروطا مجحفة ومعجزة. ولا يفكرون في هنائهن واستقرارهن خصوصا وأن مستقبل الفتاة صار مرتبطا بتعليمها وعملها بالدرجة الأولى. ورسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «ثَلَاثَةٌ يَا عَلِيُّ لَا تُؤَخِّرْهُنَّ: الصَّلَاةُ إِذَا أَتَتْ، وَالْجَنَازَةُ إِذَا حَضَرَتْ، وَالْأَيِّمُ إِذَا وَجَدَتْ كُفُؤًا» والأيم: هي التي لا زوج لها. وعن أبي هريرة - رضي الله عنه - قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «إِذَا أَتَاكُمْ مَنْ تَرْضَوْنَ خُلُقَهُ وَدِينَهُ فَزَوِّجُوهُ، إِلَّا تَفْعَلُوا تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ عَرِيضٌ».


إن أولياء الأمور يُعتبرون طرفاً في هذه المشكلة، إنْ هم عسّروا ما يسر الله وعقّدوا شرعه.. ومسؤوليتهم هي أن لا يؤخروا زواج بناتهم وأن لا يجعلوا المال فوق كل اعتبار.. فالبنت ليست هي سلعة تباع وتشترى بل هي إنسان يزف إلى إنسان..


صحيح أن المهر حق مالي للمرأة المسلمة على الرجل الذي يتزوجها، وصحيح أن الشرع لم يضع حدا لأدناه ولا لأكثره لكنه رغّب في تيسير المهور، واعتبر أن أكثر النساء يُمناً وبركة، هنّ أقلهن مهرا. فلأجل أن يحصَّن الشباب وتعفَّ النساء ويحافظ على المؤسسة الأسرية داخل المجتمع، لا بد من التيسير في طلب المهور، فلا يحسن بالمرأة أو وليها أن يفرض على الراغب في الزواج مهرا كبيرا يعجز عن تقديمه.


إن للإعلام دوراً أساسياً في هذه المشكلة فيما يروجه من المسلسلات والأفلام والبرامج التي تنفر من الزواج وتستهتر بمؤسسة الأسرة، بتصويره الحياة الزوجية بعيدا عن واقعها وعما يجب أن تكون عليه.. فإما أن يصورها على أنها كلها رومانسيات وأحلام وردية، أو أنها علاقة مبنية على المشاكل والنفور واللامبالاة!!


وكذلك بتصويره المرأة العزباء أنها نموذج للمرأة الحرة المستقلة بذاتها وبمالها عن سطوة الرجل.. بدعوى أن مستواها التعليمي والمادي يمنحانها الاستقلال عن فكرة "القوامة" وعن مؤسسة الأسرة، وفي المقابل يصور المرأة المتزوجة "ربة البيت" بأنها محرومة من الحياة ومتعها، تطالب بنفقتها على استحياء ومذلة في الوقت الذي تعتبر النفقة حقا لازما لها.. وبالتالي عمَّق الفجوة بين الشباب وفكرة الإقدام على الزواج.


إن مشكلة العنوسة هي مشكلة نظامٍ بالدرجة الأولى.. فواجب الدولة هو رعاية شؤون الناس في مصالحهم وأرزاقهم.. وواجبها معالجة مشاكل الناس وتلبية حاجاتهم الحياتية..


فالنظام الاقتصادي الرأسمالي سبّب الفقر والعوز وعدم القدرة على توفير الحاجات الأساسية فضلا عن الكماليات.. وعطّل طاقات الناس بتعطيل فرص العمل، وخلق لهم مئات المعوقات والمعرقلات وعسَّر عليهم حقهم في العيش الكريم، حتى أصبح التفكير في الزواج محبطا بالنظر للضغوط المعيشية..


كما أصبح الهدف من الزواج هو تحقيق قيمة مادية، وأصبحت تكاليف الزواج تجارة لنظام مستغل جشع.. فحرفه عن هدفه السامي وهو "المحافظة على النوع البشري".


ومع قصور النظام الاجتماعي الرأسمالي، فشلت الأنظمة الحاكمة في البلاد الإسلامية في تنظيم العلاقات الاجتماعية بين الناس حين غُيِّب دور الدولة عن حل هذه المشكلة.. واقتصر على متابعة إحصائيات العنوسة التي تتضخم عاما بعد عام، وعلى تشجيع الزواج الجماعي والجمعيات الخيرية التي تقوم على ذلك!!


وفي الوقت الذي تكتوي فيه البلاد الإسلامية بنار العنوسة وسلبياتها، نجد (الأمم المتحدة) تسعى إلى نشر أفكار خبيثة تتنافى مع العقيدة الإسلامية، وتحارب عفة الرجال والنساء، فهي تعلن الحرب على الزواج المبكر، وتَعُدُّه عنفاً موجَّهاً ضد المرأة، وفعلا مذموما ينبغي القضاء عليه نهائيا، وفي الوقت نفسه تسعى لنشر الإباحية، والتأكيد على حق النساء في إشباع احتياجاتهن الجنسية بالصورة التي يرينها، وفي الوقت الذي تقتضيه الحاجة؛ بغض النظر عن المرحلة العمرية التي يمررن بها..


أفكار هدامة تُعقد لها عشرات المؤتمرات بحجة ما يسمى "الدفاع عن حقوق المرأة وتحريرها".


تلك الحرية "الشخصية" التي تسمح لها بتلبية حاجاتها بدون ضابط شرعي.. هي حرية تتنافى مع فطرتها التي فطرها الله عليها.. حرية أفقدتها الكثير من المعاني الجميلة في حياتها والتي أروعها "الأمومة"..


ومع ارتفاع نسبة العنوسة اليوم، وزيادة المغريات وعوامل التأثير السلبية في الحياة العامة، وبقاء غريزة النوع غير مشبعة، تضطرب حياة الشباب ويندفع مرضى القلوب إلى ارتكاب الفاحشة والتعدي على أعراض الناس بغير حق، وتزداد جرائم التحرش فينهدم البناء الاجتماعي والأخلاقي داخل المجتمع ويزداد الناس شقاء وإرهاقا فوق الذي يعانون..


وطوال تاريخ الدولة الإسلامية لم تكن هناك مشكلة اسمها "عنوسة"؛ ذلك أن النظام الاجتماعي في الإسلام نظم علاقة المرأة بالرجل والرجل بالمرأة بشكل يوافق الفطرة ويحقق الرضا النفسي والعقلي، فالإسلام جعل الزواج سكنا ورحمة ومودة بين الزوجين، وليس مالا وجاهاً ومركزاً مرموقا؛ فقد قال الله تعالى: ﴿وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ﴾ [الروم: 21].


وروى عبد الله بن مسعود رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال: «يَا مَعْشَرَ الشَّبَابِ، مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمُ الْبَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ؛ فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ، وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ، وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ، فَعَلَيْهِ بِالصَّوْمِ فَإِنَّهُ لَهُ وِجَاءٌ».


وما أروع ما صور لنا القرآن الكريم مكان الزوجية عند الزوجين في قوله تعالى: ﴿أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَآئِكُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ﴾؛ فقد صور أن حاجة الرجل إلى المرأة وحاجة المرأة إلى الرجل، كحاجتهم إلى اللباس الذي يحقق لهما الستر والعفاف والوقاية والدفء.


فبهذه الأحكام وغيرها نظَّم الشرع الإسلامي العلاقات الزوجية وحافظ على مؤسسة الأسرة وحمى القلعة التي حصنها الله ورسوله صلى الله عليه وسلم.


كما أن دولة الخلافة الإسلامية عملت على رعاية الأمة رعاية راشدة وحكمتها بنظام اقتصادي عادل يعالج الفقر ويوفر الرفاهية للناس ويمكّنهم من متع الحياة بما يوافق الشرع..


وما اكتوت الأمة الإسلامية بلهيب الرأسمالية الفاسدة المدمرة، وما أصابها من ضنك العيش إلا بضياع دولتها الإسلامية دولة الخلافة، ولن يعود إليها شرفها وعزتها وطمأنينتها إلا بعودة نظامها الإسلامي، نظام راشد خلافة على منهاج النبوة، والله نسأل أن يكون عوداً قريبا غير بعيد... اللهم آمين.


أعده للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
فريق صفحة المرأة والشريعة على الفيسبوك

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu