تنبيه الحكومة لحزب التّحرير: شهادة على حسن السيرة والسلوك!
July 18, 2014

تنبيه الحكومة لحزب التّحرير: شهادة على حسن السيرة والسلوك!


قد ضللتم العنوان وطرقتم الباب الخطأ. ففكرتم وقدرتم ثم فكرتم وقدرتم ونظرتم ولمّا لم تجدوا لنا كيدا ومكرا، جمعتم فتات غبائكم فاستكبرتم وأرسلتم لنا تنبيها لنراجع موقفنا من الدّستور ومن مدنية الدّولة واعتبرتم كل ذلك مخالفات في حق مبادئ الجمهورية.


فاعلم أنك - يا رئيس الحكومة ومَن وراءك - أكبر مخالفة للثورة وأهدافها وللأمة ومشروعها، نعلم أنه يغيظك حزب التحرير الذي كشفك وعمالتك من البداية حين أقامت لك بريطانيا test psycho-technique حتى تؤهلك لما أنت فيه. يا سيد جمعة أنت المخالف حتى لمنظومتك المهترئة من كونك وحكومتك لم يفرزك صندوق ديمقراطي يستجيب لمبادئ جمهوريتك ولو خداعا. إن أنتم إلا مجرّد إسقاطات على المشهد السياسي جاؤوا بك وجئت بهم على عجل وكنت انبثاقًا عن رباعي مقيت انتهازي ولّى أمره امرأة (بوشمّاوي) تلازمك في حلّك وترحالك ترشدك وتوجّهك... بل ربّما تراقبك. رباعي تتمترس وراءه أحزاب ليس لها بين الناس رصيد بل تحتقر الأمّة ودينها وتضادّ مشروع الأمة بل العقيدة بل الآية والحديث.. رباعي فيه رجال سيماهم على وجوههم من أثر العمالة والخيانة والتآمر والانتهازية... يا رئيس الحكومة أنت "مؤقّت" والحزب والمبدأ والأمة والخلافة والثورة هم "الباقون"، لست أنت من سينظر في أمر حزب التحرير فهو ذاك الحزب الذي في السياسة شيخ وهو يمارسها في أعلى درجات رشدها مستنيرا بمصابيح الوحي والوعي فهي في ذمّته أمانة ومسؤولية وأنت تمارسها في أدناها ولو بمفهومها البراغماتي المكيافيلي ولا زلت تعاني مراهقة سياسية. بل حزب التّحرير قد قضي لديه الأمر ونظر في أمرك ولم يجد لك ولا لحكومتك عزما بل نحن نعلم يقينا أنك لا تتحرك إلا بأمر ولا تسكن إلا بنهي من أسيادك..


لقد ابتلانا الله بكم - حكام ما بعد الثورة - تتعقبون كل نفس ثوري وخاصة إذا كان بالإسلام ومن أجل الانعتاق من ربقة الاستعمار ومن أجل القطع مع الماضي حقّا وحقيقة لتقتلوا هذا النفس وتكتموه، حكام ما بعد الثورة لا تعصون الغرب ما أمركم وتفعلون ما تؤمرون، إن أنتم إلا إداريون لدى السّفارات تنفّذون إرادة الاستعمار .. ولكن سل عنّا الدول الكبرى التي تحضر حفلات أعيادها الوطنية. سل عنّا تلك التي لا زالت تظنّ أنها امبراطورية لا تغيب عنها الشّمس. بل سل عنّا أمريكا ودعوة الخلافة التي تقرع آذانهم في عقر دارهم بل في أمريكا حزب التّحرير يقيم المؤتمرات ويمنع الصحافة الأمريكية من الحضور والتصوير والمواكبة لتعلم شوكة هذا الحزب وقوته وعزّته المستَمدّة من عزّة الله ورسوله والمؤمنين ..سل عنّا المخابرات العالمية التي تترقب آراءنا السياسية المتعلقة بالقضايا الدّولية وتقيم عليها المترجمين وعلى ضوئها تحسن فهم الأحداث.


وبالتالي ما قدّمته لنا فضلا على ما فيه من ركاكة في التّعبير وخواء في المضمون وسوء تأتّ فهو عدم توقير للكبير. فحزب التّحرير أكبر من تونس ما بعد الاستقلال المزعوم بثلاث سنوات.


أما عن العلم والخبر فنحن واقع موجود رغم أنوف الحاقدين المتواطئين الجبناء المنهزمين قبل المعركة بل الذين باعوا الذمّة والهمّة ورضوا أن يكونوا أتباعا وأذنابا وصغارا ومتآمرين ... لا بل نحن الواقع الموجود، نحن قدركم والخلافة قائمة لا محالة - شئتم أم أبيتم - فيها أرشيف جرائمكم لن تغادر صحائفها كبيرة ولا صغيرة من خياناتكم إلا أحصتها ولكنّ العلم والخبر حقّ طبيعي لنا - ليس منّة منكم حتّى تتبعوه بالأذى - ضمنه لنا سياق الأمة والوضع الثّوري ... بل نحن من يجب أن يكون لأنّنا لا نستعين بالأجنبي ولا نجلس على موائده ولا نعرض عليه قضايانا لنستنير برأيه .. حاشا وكلاّ أن نمرّغ كرامة أمّة ودينها ونمتهن شرفها في التّراب ..إذ ذاك عندنا انتحار سياسيّ وخيانة لله ورسوله والمؤمنين ويكون مثلُنا كذاك الذي يطلب من قاتل أمّه العدالة والإنصاف فيكون الجاني هو القاضي والمجرم هو رجل الإطفاء. كما أنّنا لا نتبنّى العمل المادّي والعنف في عملنا للتّغيير من أجل الوصول إلى هدفنا، وهذا وذاك ليس تملّقا للشعب ولا تزلّفا للحاكم ولا تنازلا للدّيمقراطية الدجالة الخادعة بل حكم شرعيّ في ذمّتنا متبوع بقوّة الدليل وحسن التنزيل...


ألم تر أنّ أحزابا من كلّ حدب ينسلون يأتيهم رزقهم رغدا من الغرب، تختلي بالسفراء ويختلون بها بعيدا عن أضواء الكاميرات؟ آه عفوا ذاك شأن داخليّ للأحزاب لا علاقة لك به... وكأن تلك الأحزاب دول داخل الدولة لها سياسة داخلية وأخرى خارجية وربّما هي من تقرّر الحرب والسّلم في المدن والجبال..


ألم تر أن أحزابا "ذهب ظمؤها وابتلّت عروقها" على مائدة إفطار السّفير الأمريكي دون حياء ولا خجل بل إنّ صورهم مكشوفة للرّأي العام ليزيد الاستعمار في إذلالنا وكأنّه يقول لنا ضاحكا مستهزئا بلهجة التّعالي والكبر على هذه الأمّة ودينها وثورتها: "كبراؤكم هؤلاء هم تلاميذ عندي أعلّمهم السياسة وأؤهلهم للانتقال ... وعندي في سفارتي أرسم ملامح ثورتكم بأيدي أبنائكم الذين وجدوا عندي النّعيم المقيم"! وهناك ترى أشباه السياسيين شاخصة أبصارهم في سيّدهم يسمعون له كأنّ على رؤوسهم الطّير يمتثلون أمر السيّد الغربي ونهيه.. أم أنّك تغضّ البصر عن نقابات أمنية تبرم مقابلات مع السّفير البريطاني؟ أم أنّك لا تريد أن تسمع بأحزاب جعلت من مقرّاتها ثكنات عسكرية؟ إنّها لا تعمى الأبصار ولكن تعمى القلوب التي في الصّدور...


نعلم أنّ حزب التّحرير القائم على أمر الله وعلى قضايا الأمة المركزية التي غادرها أشباه السياسيين الذين يمّموا وجوههم قِبَل الكافر المستعمر وجعلوا من سفاراته مزارات يقتاتون فيها على موائده قد أقض مضاجع أسيادك وتجاوز الخطوط الحمراء التي وقف عندها كل السياسيين الطّامعين الانتهازيين - باستثناء المخلصين وهم كثر في هذه الأمّة من فضل الله - حتى يرضى عنهم السيد الغربي - الأمريكي والأوروبي - ولا يُحكم عليهم بالإعدام السياسي لينالوا كرسيّا في الحكم أو في البرلمان معوجّةَ قوائمه لا يستوي حتى يسقط...


هاكم بعض هذه الخطوط:


1. ملفّ الثروات من فوسفات ونفط وغاز الذي يمثّل شرايين أوروبا وخصوصا بريطانيا عبر شركاتها الاستعمارية من بريتش غاز وبيتروفاك وغيرها، إذ لا ننسى هروب السفير البريطاني من مسلك فلاحي خائفا مذعورا ثم أقلع في طائرة عسكريّة أمام وقفة عزّ وإباء للشباب المسلمين في قرقنة حيث رفعوا في وجهه أنّ ثروة هذا البلد هي ملكيّة عامّة وليست وقفا لمصّاصي الدّماء وآكلي لحوم الشّعوب وكانت وقفة بقيادة شباب حزب التّحرير.. وقد كنّا سبّاقين ولنا الشرف في فتح هذا الملف وفضح المؤامرات وقد وجد من الأمّة العديد من المخلصين فخشي الاستعمار أن تتحوّل هذه القضيّة إلى رأي عام فتصل إلى مداها ويسمع ما سمعه عملاؤه: "ديقاج"


2. الانتخابات التي أصبح فشلها ظاهراً لكل ذي عينين وعزوف الناس عنها أصبح يؤرق السياسيين وأسيادهم خوفا من أن تكون تلك الأصوات قد انقلبت وعيا وتأييدا وانخراطا في مشروع الخلافة الذي يدعو له حزب التّحرير الذي يزداد يوما بعد يوم شعبيّة واحتضانا له ولدعوته من قبل هذا البلد الطيّب أهله!


3. أمّا الدّستور فحدّث ولا حرج وأظنّك يا رئيس الحكومة ستجد نفسك كذلك ملزما بإرسال رسالة تنبيه أيضا إلى هذا الشّعب الكريم المسلم - كما فعلت مع حزب التّحرير - لأنّه ارتكب مخالفة طرد النوّاب من الولايات وتمزيق الدّستور في وجوههم. وغيرها الكثير...


نعم قد ضللتم العنوان وطرقتم الباب الخطأ... واعلموا أنّ تنبيهكم هذا شهادة لنا بحسن السّيرة والسّلوك من كوننا أتقياء أنقياء لأنّكم ترون أنّ الاستعانة بالأجنبي في ممارسة العمل السياسي هو طبيعيّ بل شأن داخليّ للأحزاب يستأهل توضيحا منكم وبيانا على عجل عندما اتّهمتم بالامتعاض من لقاء قادة الأحزاب بالسّفراء.. ولكنّنا نرى أنّ حجر الزّاوية في العمل السياسي هو كشف خطط الاستعمار وتبنّي مصالح الأمة... نحن نلعن الاستعمار ويلعننا وأنتم تحبّونه ويحبّكم.! حزب التّحرير هو من يجب أن يكون لأنّه انبثق استجابة للوحي ولقوله تعالى: ﴿وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ﴾


كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
أحمد بن حسين - تونس

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi