وقفات مع آية مضيئة لطريق حملة الدعوة  ﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴾
August 24, 2021

وقفات مع آية مضيئة لطريق حملة الدعوة ﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴾

وقفات مع آية مضيئة لطريق حملة الدعوة

﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴾

إن المسافر إن طال عليه السفر، أخذه الملل، لكن تظل الغاية هي المسلية، والمخففة له من وعثاء سفره وتعبه، فيظل يشعر بالاطمئنان ويكون قويا ونشطا رغم الصعوبات التي تواجهه في الطريق. فما أعظم غاية حملة الدعوة!

نعم ما أحوج حامل الدعوة أن يرى المجهود العظيم الذي يبذله أن يرى النور، ويزيح منه كابوس النظام الرأسمالي الذي لف طوقه في العالم أجمع ويكاد يتلمس النظام الرأسمالي أنفاس الناس ليقضي عليهم.

وما أحوج حامل الدعوة، والمسلمين أن يتدبروا آيات الله، لتطمئن القلوب الصادقة لوعد الله تعالى، وصدق نبوة سيدنا محمد ﷺ، وأن يزداد يقينا بقدوم النصر لا محالة، فما عليه إلا أن يسرع الخطا، لينال الأجر العظيم، فإلى رحاب آية مضيئة مفرحة، ترينا كيف يهيئ الله الأسباب، والظروف السياسية، والأجواء لتتحول الحياة، وتولد من جديد، ليتغير وجه التاريخ القاتم، إلى مستقبل قائم على نور الله تعالى، وذلك بقدوم دولة الخلافة، ووحدة الأمة الإسلامية تحت خليفة راشد، يسوس خير أمة أخرجت للناس بالإسلام العظيم، لتحطم المبدأ الرأسمالي الذي جثم على العالم، وتربع على عرش الدنيا، بدون وجه حق، ليذهب إلى مزبلة التاريخ، وتزدهر الدنيا بمبدأ الإسلام.

 فإلى رحاب الآية 21 من سورة يوسف. قال تعالى: ﴿وَقَالَ الَّذِي اشْتَرَاهُ مِنْ مِصْرَ لِامْرَأَتِهِ أَكْرِمِي مَثْوَاهُ عَسَى أَنْ يَنْفَعَنَا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴾.

قال الطبري في تفسير هذه الآية: "عن ابن أبي نجيح عن مجاهد، قال اشتراه الملك، وقوله ﴿عَسَى أَنْ يَنْفَعَنَا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً﴾: ذكر أن مشتري يوسف قال هذا القول لامرأته، حين دفعه إليها، لأنه لم يكن له ولد، ولم يأت النساء، فقال لها: أكرميه عسَى أن يكفينا بعض ما نعاني من أمورنا إذا فهم الأمور التي يُكلَّفها وعرفها".

ويقول الطبري في الآية ﴿وَكَذَلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ﴾: "يقول عز وجل: وكما أنقذنا يوسف من أيدي إخوته وقد هموا بقتله، وأخرجناه من الجبّ بعدَ أن ألقي فيه، فصيرناه إلى الكرامة والمنزلة الرفيعة عند عزيز مصر، كذلك مكنّا له في الأرض، فجعلناه على خزائنها".

فالله تعالى رغم الأنوف، محقق ما يريد ولكن معظم الناس لا يعلمون بذلك.

إن المؤمن ينبغي له أن يدرك إدراكا يقينيا، مطابقا للواقع عن دليل، أن الغلبة والعزة لله تعالى وحده، فالله وحده الذي يستطيع أن يقول للشيء كن فيكون، ولكن الظالمين يظنون أنهم بالقوة التي أعطاهم إياها الله سبحانه، يستطيعون أن يظلموا، ولا يردهم أحد عن ظلمهم! وهذا حمق ما بعد حمق! وقد شهد الناس نهايات للظالمين تشيب من هولها الولدان.

إن قضية يوسف دليل دامغ لمواقف خطرة يقوم بها أعداء الله تعالى، ليصدوا عن سبيله. وما موقف إخوة يوسف إلا دليل عملي لتخلو الساحة الأسرية لهم فاتخذوا خطوات جادة، لكنهم لا يعلمون أن كل محاولاتهم باءت بالفشل، وذلك بانتصار الحق، ليروا آيات الله، ومكر الله تعالى أكبر من مكرهم.

فوصل يوسف لما أراده الله له بسعي بشري، مصحوب بعناية الله تعالى، لم يدركها هو في صغره، لكنه عرفها في كبره، وشكر الله تعالى على ذلك. قال تعالى سورة يوسف الآية 101 ﴿رَبِّ قَدْ آَتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنْتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِماً وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ﴾.

كيف استدرج الله تعالى كفار قريش، في كثير من المواقف، التي لم تخطر على بالهم وهم أكثر مكرا وبطشا. فكيف مكن الله تعالى لنبيه سيدنا محمد ﷺ من رسالته، وإقامة دولته في ظل ظروف صعبة، إذا تخيلناها؛ من مكر الفرس كدولة عظمى، وروما، ومشركي مكة، أشبه بواقعنا اليوم، من دول عظمى، أمريكا ومن لف حولها، من دول أوروبا وروسيا وحكام رويبضات ووسط سياسي مطبوع بثقافة الغرب الكافر، وإعلام مأجور لا يعرف لعقيدة الأمة سبيلا... وغيرها من الأدوات. فالله يهلك الكفار بفئة مؤمنة سلما كان أو حربا؛ سلما كصراع الأفكار الفاسدة وكشف مخططات الكفار ضد الأمة كواقعنا اليوم، ويقود أمر هذا الصراع الكبير، حزب التحرير. أما حربا فغزوة بدر الكبرى ليست منا ببعيدة. ويا لها من قصة طيبة الذكر بدأت بقافلة أبو سفيان، يدنو إلى الحجاز، من الشام ويقول رسول الله ﷺ: «هَذِهِ عِيرُ قُرَيْشٍ فِيهَا أَمْوَالُهُمْ، فَاخْرُجُوا إِلَيْهَا لَعَلَّ اللَّهَ يُنَفِّلُكُمُوهَا».

وفي مكة "رأت عاتكة بنت عبد المطلب، قبل قدوم ضمضم مكة بثلاث ليال، رؤيا أفزعتها‏‏.‏‏ فبعثت إلى أخيها العباس بن عبد المطلب فقالت له‏‏:‏‏ يا أخي، والله لقد رأيت الليلة رؤيا أفظعتني، وتخوفت أن يدخل على قومك منها شر ومصيبة، فاكتم عني ما أحدثك به؛ فقال لها‏:‏‏ وما رأيت‏‏؟‏‏ قالت:‏‏ رأيت راكبا أقبل على بعير له، حتى وقف بالأبطح، ثم صرخ بأعلى صوته‏‏:‏‏ ألا انفروا يا لَغُدُر لمصارعكم في ثلاث، فأرى الناس اجتمعوا إليه، ثم دخل المسجد والناس يتبعونه، فبينما هم حوله مَثَل به بعيره على ظهر الكعبة، ثم صرخ بمثلها :‏‏ ألا انفروا يا لغدر لمصارعكم في ثلاث:‏‏ ثم مثل به بعيره على رأس أبي قبيس، فصرخ بمثلها‏‏.‏‏ ثم أخذ صخرة فأرسلها.‏‏ فأقبلت تهوي، حتى إذا كانت بأسفل الجبل ارفضَّت، فما بقي بيت من بيوت مكة، ولا دار إلا دخلتها منها فلقة". السيرة النبوية ابن هشام، غزوة بدر الكبرى، ذكر رؤيا عاتكة بنت عبد المطلب.

فبدأت رحلة غزوة بدر التي انتهت بهلاك قريش وما تخللها من تدخل رب العالمين لانتصار نبيه، وتمكين دولته، فكانت الآيات توضح ذلك. قال تعالى في سورة الأنفال الآية 12 ﴿إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آَمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ﴾.

وما قاله سيدنا محمد ﷺ، من قلة جيشه، مقابل جيش المشركين إلا أن الله حسم الأمر، وكان السعي، والعمل الجاد من قبل سيدنا محمد ﷺ من تجهيز جيشه، وترتيب صفوفه، ثم استكمل الأمر بالدعاء وهو موقن بالإجابة. قال سبحانه في سورة الأنفال الآية 10: ﴿وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَى لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ بِهِ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ﴾.

فالذي يريد أن ينصره الله تعالى في إقامة الخلافة اليوم في ظل واقع مليء بالمضبوعين بثقافة الغرب الكافر، وجبروته، وتمكنه من العالم أن يدرك بأن الله معه، وهو المدبر للأمور، وهو الذي يستدرج المنافقين وأعداءه، من حيث لا يدرون. فالله وحده ينصر العاملين لإعادة دولة الخلافة، وهم يقومون بالواجب الشرعي مشمرين عن سواعدهم، دون أن ينظروا في النتائج، وهم في سيرهم تبرز عندهم إعانة الله تعالى، وهي مؤشرات تظهر بين الحين والآخر ليفوزوا بالفرح الأكبر؛ نيل رضوان الله تعالى وإقامة سلطان الأمة؛ خلافة راشدة على منهاج النبوة. قال تعالى في سورة النور الآية 55: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾.

نعم إن التأمل في سورة يوسف، وما جاءت به من آيات تعمل لتثبيت فؤاد العاملين لصرح الأمة دولة الخلافة تاج الفروض؛ ليقف المؤمن مطمئناً لقدوم فجر الخلافة لاستئناف الحياة الإسلامية؛ دولة الخلافة، التي تنحل بها العقد العظام؛ من حكام عملاء، ووسط سياسي مأزوم، على مستوى الأمة الإسلامية، ومن يدعون بالمفكرين المضبوعين بالثقافة الغربية يتآمرون على الأمة الإسلامية ليل نهار. وإن حملة الدعوة يدركون أن الله معهم، وهم يديرون العملية السياسية بأرفع المفاهيم وأنبلها، وسط الأمة لتتخذ موقفا عظيما مع حملة الدعوة. وهذا الأمر ليس ببعيد، مع تهيئة الأجواء التي بدأت تلوح في الأفق، للناس أجمعين، وأن العالم لا صلاح له إلا بالرجوع إلى دولة مبدئية بعقيدة صحيحة، دولة الخلافة التي تطبق الإسلام العظيم. وأن كل الحلول المطروحة لمعالجة المشاكل باءت بالفشل، وكلها تدور حول المبدأ الرأسمالي الفاسد. فإن تجربة المجرب مرة ومرتين، هو بمثابة تهيئة ربانية لأمر عظيم قادم بإذن الله تعالى؛ خلافة راشدة على منهاج النبوة. روى الإمام أحمد عن النعمان بن بشير رضي الله عنه، قال: كنا جلوسا في المسجد، فجاء أبو ثعلبة الخشني فقال: يا بشير بن سعد، أتحفظ حديث رسول الله ﷺ في الأمراء، فقال حذيفة: أنا أحفظ خطبته، فجلس أبو ثعلبة، فقال حذيفة: قال رسول الله ﷺ: «تَكُونُ النُّبُوَّةُ فِيكُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ فَتَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَرْفَعَهَا ثُمَّ تَكُونُ مُلْكاً عَاضّاً فَيَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكُونَ ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا ثُمَّ تَكُونُ مُلْكاً جَبْرِيَّةً فَتَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةً عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ ثُمَّ سَكَتَ».

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الشيخ محمد السماني – ولاية السودان

More from null

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu: Dang Humması ve Sıtma

Devletin Sağlık Felaketiyle Mücadeledeki Rolünün Yokluğu

Dang Humması ve Sıtma

Sudan'da dang humması ve sıtmanın yaygın bir şekilde yayılmasıyla, Sağlık Bakanlığı'nın etkili rolünün yokluğunu ve devletin her geçen gün can alan bir salgınla başa çıkma konusundaki yetersizliğini ortaya koyan ciddi bir sağlık krizi ortaya çıkıyor. Hastalık bilimi alanındaki bilimsel ve teknolojik ilerlemeye rağmen, gerçekler ortaya çıkıyor ve yolsuzluk kendini gösteriyor.

Net Bir Planın Yokluğu:

Vaka sayısının binleri aşmasına ve bazı medya kaynaklarına göre toptan ölümlerin kaydedilmesine rağmen, Sağlık Bakanlığı salgınla mücadele için net bir plan açıklamadı. Sağlık kurumları arasında koordinasyon eksikliği ve salgın krizlerle başa çıkmada önleyici vizyon eksikliği dikkat çekiyor.

Tıbbi Tedarik Zincirlerinin Çöküşü

"Parol" gibi en basit ilaçlar bile bazı bölgelerde nadir hale geldi, bu da tedarik zincirlerindeki bir çöküşü ve ilaç dağıtımı üzerindeki denetim eksikliğini yansıtıyor, bu da kişinin en basit yatıştırıcı ve destek araçlarına ihtiyaç duyduğu bir zamanda.

Toplumsal Bilinçlendirme Eksikliği

İnsanları sivrisineklerden korunma yöntemleri veya hastalığın belirtileri hakkında eğitmek için etkili medya kampanyaları yok, bu da enfeksiyonun yayılmasını artırıyor ve toplumun kendini koruma yeteneğini zayıflatıyor.

Sağlık Altyapısının Zayıflığı

Hastaneler, tıbbi personel ve ekipman, hatta temel teşhis araçları konusunda ciddi bir eksiklik çekiyor, bu da salgına yanıtı yavaş ve rastgele hale getiriyor ve binlerce kişinin hayatını tehlikeye atıyor.

Diğer Ülkeler Salgınlarla Nasıl Başa Çıktı?

 Brezilya:

- Modern böcek ilaçları kullanarak yer ve hava yoluyla ilaçlama kampanyaları başlattı.

- Sinekliği dağıttı ve toplumsal bilinçlendirme kampanyalarını etkinleştirdi.

- Salgın bölgelerinde acil olarak ilaç sağladı.

Bangladeş:

- Yoksul mahallelerde geçici acil durum merkezleri kurdu.

- Bildirimler için yardım hatları ve mobil müdahale ekipleri sağladı.

Fransa:

- Erken uyarı sistemlerini etkinleştirdi.

- Taşıyıcı sivrisinekler üzerindeki denetimi yoğunlaştırdı ve yerel bilinçlendirme kampanyaları başlattı.

Sağlık En Önemli Görevlerden Biridir ve Devletin Sorumluluğu Tamdır

Sudan hala etkili tespit ve raporlama mekanizmalarından yoksun, bu da gerçek rakamların açıklanandan çok daha yüksek olmasına neden oluyor ve krizi daha da karmaşık hale getiriyor. Mevcut sağlık krizi, devletin insan hayatını önceliklerinin en üst sırasına koyan sağlık hizmetlerinde etkili rolünün yokluğunun doğrudan bir sonucudur. İslam'ı uygulayan ve Ömer bin Hattab'ın "Irak'ta bir katır tökezlese, Allah Kıyamet Günü'nde ondan beni hesaba çeker" sözünü uygulayan bir devlet.

Önerilen Çözümler

- İnsan hayatında Allah'tan korkan ve her şeyden önce etkili, hisse senedi veya yolsuzluğa tabi olmayan bir sağlık sistemi kurmak.

- Ücretsiz sağlık hizmetini her reayanın temel hakkı olarak sağlamak. Özel hastanelerin ruhsatlarını iptal etmek ve tıp alanındaki yatırımları engellemek.

- Bilinçlendirme kampanyaları ve sivrisineklerle mücadele yoluyla tedaviden önce önlemenin rolünü etkinleştirmek.

- Sağlık Bakanlığı'nı insanların hayatından sorumlu olacak şekilde yeniden yapılandırmak, sadece bir idari kurum olmaktan çıkarmak.

- İnsan hayatını ekonomik ve siyasi çıkarların üstüne koyan bir siyasi sistem benimsemek.

- Suç örgütleri ve ilaç mafyasıyla bağları koparmak.

Müslümanların tarihinde, hastaneler insanlara ücretsiz hizmet vermek için kurulurdu, yüksek verimlilikle yönetilir ve insanların cebinden değil, devlet hazinesinden finanse edilirdi. Sağlık hizmetleri devletin sorumluluğunun bir parçasıydı, ne bir lütuf ne de bir ticaret.

Bugün Sudan'da salgınların yayılması ve devletin sahnede olmaması, göz ardı edilemeyecek bir tehlike işaretidir. Gerekli olan sadece Parol sağlamak değil, aynı zamanda insan hayatıyla ilgilenen ve krizin semptomlarını değil, köklerini tedavi eden gerçek bir refah devleti kurmaktır, insanın değerinin, hayatının ve yaratılış amacının (yalnızca Allah'a ibadet etmek) farkında olan bir devlet. İslami devlet, sağlık hizmetleri konularını ancak Nübüvvet metoduna göre ikinci Raşid Halifeliği devletinin gölgesinde uygulanabilen sağlık sistemi aracılığıyla çözebilir, bu devlet Allah'ın izniyle yakında kurulacaktır.

﴿Ey iman edenler! Sizi diriltecek şeylere çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Hatem El-Attar – Mısır Vilayeti

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

Ebu Üsame, Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh ile Arkadaşlığın Şerefi

22 Rebiülevvel 1447 Hicri, miladi 14 Eylül 2025 sabahı, seksen yedi yaşına yakın bir yaşta, Hizb-ut Tahrir'in ilk neslinden Ahmed Bekir (Hezim), Rabb'inin rahmetine kavuştu. Davayı uzun yıllar taşıdı, bu uğurda uzun hapisler ve şiddetli işkenceler çekti, ancak Allah'ın lütfu ve yardımıyla ne gevşedi, ne zayıfladı, ne değiştirdi, ne de dönüştürdü.

Seksenli yıllarda Suriye'de, rahmetli Hafız'ın hükümeti döneminde uzun yıllar gizlenerek yaşadı. 1991 yılında Hava İstihbaratı tarafından bir grup Hizb-ut Tahrir genciyle birlikte tutuklandı ve suçlular Ali Memluk ve Cemil Hasan'ın gözetiminde en ağır işkencelere maruz kaldı. Ebu Üsame ve bazı arkadaşlarının sorgusundan sonra sorgu odasına giren bir kişi bana, sorgu odasının duvarlarında et parçaları ve kan gördüğünü söyledi.

Mezze'deki Hava İstihbarat Şubesi'nin hücrelerinde bir yıldan fazla kaldıktan sonra, geri kalan arkadaşlarıyla birlikte Seydnaya hapishanesine gönderildi ve ardından on yıl hapis cezasına çarptırıldı. Sabırla ve mükafatını Allah'tan bekleyerek yedi yılını geçirdi, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

Hapisten çıktıktan sonra doğrudan davayı taşımaya devam etti ve Suriye'de 1999 yılının Aralık ayının ortasında yüzlerce Hizb gençliğini kapsayan tutuklamalar başlayana kadar devam etti. Beyrut'taki evi basıldı ve kaçırılarak Mezze havaalanındaki Hava İstihbarat Şubesi'ne götürüldü, böylece yeni bir korkunç işkence aşaması başladı. Allah'ın yardımıyla yaşına rağmen sabırlı, sebatlı ve mükafatını Allah'tan bekleyen biriydi.

Yaklaşık bir yıl sonra yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildi ve Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde yargılandı. Daha sonra on yıl hapis cezasına çarptırıldı ve Allah ona yaklaşık sekiz yılını geçirmeyi nasip etti, sonra Allah ona kurtuluş nasip etti.

2001 yılında Seydnaya hapishanesinde onunla tam bir yıl geçirdim, hatta beşinci koğuşta (A) üçüncü katın solunda tam yanındaydım, ona sevgili amcam diye hitap ederdim.

Birlikte yemek yerdik, yan yana uyurduk, kültürü ve fikirleri müzakere ederdik. Kültürü ondan öğrendik, sabrı ve sebatı ondan öğrenirdik.

İnsanları seven, hoşgörülü, gençlere düşkün, onlara zafere ve Allah'ın vaadinin yakın zamanda gerçekleşeceğine dair güven aşılardı.

Allah'ın Kitabını ezberlemişti ve her gün ve gece okurdu. Gecenin çoğunu ibadetle geçirirdi ve şafak yaklaştığında beni kıyam namazı ve ardından sabah namazı için uyandırırdı.

Hapisten çıktım ve 2004 yılında geri döndüm. 2005'in başlarında yeniden Seydnaya hapishanesine nakledildik ve 2001'in sonunda ilk kez çıktığımızda hapiste kalanlarla yeniden buluştuk. Onlardan biri de sevgili amcam Ebu Üsame Ahmed Bekir (Hezim) rahmetullahi aleyh idi.

Koğuşların önünde uzun süreler yürüyerek hapishane duvarlarını, demir parmaklıkları, aile ve sevdiklerinden ayrılığı unutmaya çalışırdık. Nasıl unutabilirdik ki o, uzun yıllarını hapiste geçirmiş ve neler yaşamıştı!

Ona yakınlığıma ve uzun süre arkadaşlık etmeme rağmen, onu asla şikayet ederken veya sızlanırken görmedim. Sanki hapiste değilmiş de hapishane duvarlarının dışında uçuyormuş gibiydi; çoğu zaman okuduğu Kur'an ile uçuyordu, Allah'ın vaadine olan güven ve Peygamberimiz ﷺ'in zafer ve iktidar müjdesi kanatlarıyla uçuyordu.

En karanlık ve en zorlu koşullarda bile, Peygamberimiz ﷺ'in «Sonra Nübüvvet Minhacı Üzere Hilafet Olacak» müjdesinin gerçekleşeceği büyük zafer gününü özlüyorduk. Hilafetin gölgesinde ve ak sancak dalgalanırken bir araya gelmeyi arzuluyorduk. Ancak Allah, senin bu sıkıntı diyarından ebediyet ve beka diyarına göçmeni takdir etti.

Allah'tan Firdevs-i Ala'da olmanı dileriz ve Allah katında kimseyi temize çıkarmıyoruz.

Sevgili amcamız Ebu Üsame:

Allah'tan sana engin rahmetiyle muamele etmesini, seni cennetlerinin en geniş yerine yerleştirmesini, seni sıddıklar ve şehitlerle birlikte kılmasını, çektiğin eziyet ve azaba karşılık cennetteki en yüksek dereceleri vermesini dileriz. Yüce Allah'tan havuz başında Peygamberimiz ﷺ ile ve rahmetinin karar yerinde bizi seninle bir araya getirmesini dileriz.

Tesellimiz, Rahmet Edenlerin En Merhametlisinin huzuruna varman ve biz ancak Allah'ı razı eden sözleri söyleriz. Biz Allah'a aitiz ve O'na döneceğiz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu İçin Yazılmıştır

Ebu Suteyf Cicu